Waarom sluiten stabiliteit en impulsieve hartstocht elkaar uit?
Sexdating

Waarom sluiten stabiliteit en impulsieve hartstocht elkaar uit?

We vertonen gedrag omdat het ons iets biedt, omdat het ons goed uitkomt. Dit gaat zo ver dat we dat gedrag voortzetten, ook als het ons emotionele pijn geeft. Er speelt dan nog iets anders waardoor het gedrag ons toch iets biedt. Wat hier nog speelt, verschilt per persoon.

Ons gedrag kan zowel handelen als nalaten betreffen. Zo kan het lonend lijken om de oorzaak van relatieproblemen bij de ander te leggen, in ieder geval op de korte termijn. Maar ook dan spelen er onjuiste aannames, overtuigingen en interpretaties die voortkomen uit ingesleten gedrags- en denkpatronen, waardoor men het ongewenste (want pijnlijke) gedrag in stand houdt. Zolang je de oorzaak van jouw onrustige relatie bij de ander legt, hoef je zelf niet te kijken wat er werkelijk aan de hand is: welke patronen jullie samen in stand houden en welke patronen jij zelf kunt veranderen.

Als je emotionele pijn ervaart en desondanks niet los kunt komen van jouw (ex-)partner, is er meer aan de hand. Jouw partner is wel degene die iets bij jou losmaakt, maar hij of zij raakt iets bij jou dat er al veel langer zit. Je angst om in de steek te worden gelaten, of angst voor afwijzing of eenzaamheid, wordt gevoed door wat er gebeurd is in je jeugd.

Als je jouw hele ziel en zaligheid in een relatie legt, hoop je er de liefde en aandacht en zorg voor terug te krijgen die je in je jeugd ontbeerd hebt. Je partner heeft dezelfde emotioneel onvervulde behoeften als jij en is niet in staat datgene te geven wat hij zelf evenmin in zijn jeugd heeft meegekregen.

Wanneer iemand die te veel in de liefde investeert uiteindelijk krijgt waarnaar zij zo vurig verlangt, zou het afgelopen zijn met het lijden maar ook met de opwinding van het aantrekken en afstoten (Als hij maar gelukkig is, Robin Norwood). De passie in de relatie zou snel opgebrand zijn. Daarom

worden dergelijke relaties even snel beëindigd als ze ontstaan. Voor een van beide partners wordt de relatie dan te saai (hij of zij zal dan aangeven niet meer verliefd te zijn) of juist te benauwend of te verstikkend. Het is dan niet zozeer met de liefde gedaan, als wel met het lijden: die bitterzoete pijn van strijd, overwinning, opwinding en aantrekken en afstoten.

Op allerlei manieren wordt ons in de literatuur, in films, songteksten en in reclames voorgehouden dat eros (een hartstochtelijke relatie) agape (voldoening en diepe bevrediging) zal brengen. De aanname dat eros tot agape zou leiden, veronderstelt dat er een blijvende emotionele band gesmeed zal worden als de passie maar groot genoeg is.

Frustratie, lijden en verlangen leiden echter niet tot een stabiele, evenwichtige, gelijkwaardige, wederzijds voedende relatie. Eros leidt tot eros. Agape leidt tot agape. Eros leidt dus niet tot agape.

Een duurzame relatie vraagt juist om gemeenschappelijke interesses, waarden en nagestreefde doelstellingen, en een vermogen tot een diepe intimiteit

De volgende situatie treedt vaak op: na een hartstochtelijk begin van de relatie (eros) treedt er een verzadiging op van de opwinding die een nieuwe liefde met zich meebrengt, waarna het gevoel ontstaat dat er iets zeer belangrijks ontbreekt.

Wat dan ontbreekt is een diepere betrokkenheid die een gevoel van veiligheid en zekerheid kan geven (agape). Als de tijd wordt genomen om de obstakels die het samenzijn in de weg staan uit de weg te ruimen, vragen beide partners zich af waar de passie is gebleven.

De prijs die je betaalt voor een stabiele relatie, is verveling. Verveling door voorspelbaarheid die het spanningzoekende brein niet kan verdragen. Veel mensen die te veel in de liefde investeren leven dan ook op de toppen van hun emoties. Pas nadat je in staat bent je levensvervulling en voldoening in jezelf in plaats van bij iemand anders te zoeken, ben je in staat om een relatie aan te gaan die beide partners voedt en waarin jullie je allebei kunnen ontplooien en ontwikkelen.

De hierboven beschreven mensen herstellen doordat ze inzicht krijgen in de emotionele behoeften die in hun jeugd niet vervuld werden. Het gaat meestal om emotionele behoeften als aandacht, waardering, erkenning, bevestiging, liefde, zorg en jezelf serieus genomen en gehoord voelen. Daarnaast herstellen mensen door emotioneel gezonde gedrags- en communicatiepatronen aan te leren en door de oude, destructieve patronen af te leren.