Een erotisch spook
Uncategorized

Een erotisch spook

Met een vriendelijk stralende glimlach overhandigde Angela de sleutelkaarten.

“U bent in de rozensuite ondergebracht. Dit is onze mooiste kamer. Geniet van uw verblijf op kasteel Freudenstein.” Met een tactvol handgebaar vroeg ze de bagagistde koffers mee te nemen. De gasten volgden hem.

Het onnozel gegiechel van haar medewerksters werd door Angela met een scherpe blik terechtgewezen. Onmiddellijk stopte het en de twee betrokkenen bogen het hoofd. Geen van beiden waagde het de vrouw aan te kijken. Angela duldde geen onprofessioneel gedrag tijdens haar dienst. Achter de coulissen zou ze niet zo streng zijn geweest, maar hier aan de receptie kon zij geen begrip opbrengen voor dit soort gedrag. Het hotel had een hoge standaard en daar kon geen afbreuk aan gedaan worden door een kinderlijke gevoelsuitbarsting van de medewerkers. Tenslotte wilde ze haar met noeste arbeid verworven goede reputatie niet verliezen. Angela was er in geslaagd de jongste

en meest succesvolle vrouwelijke manager van de branche te worden. Dergelijke onderscheiding hield verplichtingen in.

De oudste van de twee berispten hervond als eerste haar stem en sprak haar chef direct aan: ” Mevrouw Reinhard, u weet toch welke dag het vandaag is, of niet?” “Ja natuurlijk weet ik dat” reageerde ze afstandelijk, zonder haar werk op de computer te onderbreken.  Voorzichtig ging de medewerkster verder, er steeds op bedacht mevrouw Reinhard niet uit haar humeur te brengen. “Als u het weet, waarom heeft u dan dit paartje in de rozensuite ondergebracht? Terwijl het

vandaag toch volle maan is.”

Weer begonnen beide vrouwen te giechelen als twee kleine schoolmeisjes tijdens de seksuele voorlichting. Angela zag zich genoodzaakt haar standpunt wat meer te verduidelijken. Ze draaide zich naar haar collega’s, kruiste haar armen voor de borst en keek hen streng aan.

“Niet dat ik jullie rekenschap verschuldigd ben, maar toch wil ik het jullie eens duidelijk maken. Zoals jullie wellicht gemerkt hebben, bevinden we ons hier in  een hotel. De gasten Rommeswinkel

behoren niet alleen tot onze stamgasten, maar zijn bovendien nog erg veeleisend. Ze verwachten dus een excellente service  en een buitengewoon onderkomen. En daar de rozensuite onze beste suite is, vind ik het vanzelfsprekend dat ze daar ondergebracht worden. De suite was tot vanmorgen nog gereserveerd, maar een uurtje geleden heeft de gast afgezegd. Daardoor kwam ze vrij en heb ik ze verder verhuurd. En zo zijn beide zijden gediend, de gast is tevreden en het hotel bewaart zijn reputatie.”

Met een licht hoofdschudden keerde zij de vrouwen de rug toe, om zich opnieuw met de computer bezig te houden. De bediende bleef echter hardnekkig bij het thema, tot ergernis van haar chef.

“Mevrouw Reinhard, ik heb toch nog een vraagje.” Angela verdraaide haar ogen en zichtbaar nerveus keerde ze zich naar haar medewerkers. Deze weken onwillekeurig een beetje achteruit. Ze zagen er erg zenuwachtig uit en waren nu niet meer zo zelfverzekerd als tevoren. Angela moest hen werkelijk aansporen te spreken, daar ze zich van haar intimiderende uitstraling bewust was.

“Mevrouw Reinhard, u weet toch wat er tijdens de volle maan in deze kamer gebeurt! Denkt u niet dat men de gasten eventueel zou moeten waarschuwen?”

Angela keek naar de grond en tikte met de voetpunt op de bodem. Wie haar kende, wist dat dit een teken was dat iets haar niet erg beviel. Langzaam keek ze op en haar blik boorde zich in die van de spreekster.

“Ik zeg het nu in alle duidelijkheid. Ik duld dit soort flauwe kul niet, en ik wil ook niet dat deze onnoemelijke geschiedenis verder verteld wordt. Het is slechts een dom gerucht of bijgeloof. Als een van mijn medewerkers het zou wagen iets over de gebeurtenissen in de rozensuite naar buiten te brengen of de gasten daar mee lastig te vallen, dan hij of zij zijn koffers pakken en gaan.” Ze keek beide vrouwen zeer nadrukkelijk in de ogen :”Heb ik me duidelijk genoeg uitgedrukt?”

Geïntimideerd knikten beiden zwijgend. Energiek draaide Angela zich weer naar haar computer en ging verder met haar werk.

“Ik wens jullie een aangenaam verblijf in ons hotel!” Met een nederige buiging nam

de bagagist afscheid en liet de gasten alleen in de rozensuite. Voor meneer en mevrouw Rommeswinkel was het niets nieuws, zij kenden de routine van het hotel. Tenslotte waren zij reeds jaren stamgast en namen zij steeds hun intrek in het hotel van kasteel Freudenstein wanneer ze in de streek waren. Het waren geen nostalgische herinneringen of romantische redenen die hen er toe bewogen steeds naar Freudenstein terug te keren. Het was enkel de eersteklas service en de hoge standaard die hen er toe bracht hier te boeken.

De rozensuite waren ze op grond van prestige aan zichzelf verplicht. Geen van beiden had er ook maar een blik voor over dat de hele kamer met langstelige baccararozen versierd was.  Dit was voor hen vanzelfsprekend, het ging hier tenslotte over een vijf sterren hotel ,en niet over een bescheiden optrekje. Bescheidenheid was iets dat de Rommeswinkels niet kenden. Ze waren het gewoon hun rijkdom ten toon te spreiden en naar buiten toe te showen. De exclusieve design garderobe, de juwelen en het parfum spraken boekdelen. Ze hadden alles wat men zich voor geld wensen en kopen kon. Tot liefde en hartstocht toe. Deze waren sedert jaren uit hun leven en hun huwelijk verdwenen. Ze leefden alleen nog naast elkaar, zonder zich ernstige zorgen te maken over de ander. Als verontschuldiging voor hun situatie voerden ze aan dat na 28 jaar huwelijk de hartstocht nu eenmaal in rook was opgegaan, en dat door hun luxueuze levensstijl en hun drukke agenda geen plaats bleef voor samenzijn. Al bij al leidden zij een welgesteld maar pover bestaan.

Hans-Dieter zette zich onmiddellijk aan het bureau, nam zijn laptop en begon contact te leggen met zijn secretaris. Hij was van het oude slag, en dacht dat vrouwen in de zakenwereld niets te zoeken hadden. Ze waren slechts goed genoeg om koffie te schenken en verder een sieraccessoire te zijn. Daarom had hij een secretaris en geen secretaresse. Hij had iemand nodig die het verstond met hem te werken en niet steeds onnozele vragen te stellen. Vrouwen waren er volgens hem niet toe in staat eersteklas medewerkers te zijn. Daarenboven was het voor hem bijzonder belangrijk honderd procent op zijn medewerkers te kunnen rekenen. Daarbij telde voor hem ook dat er geen maandelijkse hormoonwissels zouden voorkomen.

Rita was er door de jaren heen toe opgeleid de echtgenote te zijn die hij verwachtte. Ze stelde geen vragen, liet hem gerust en bekommerde zich alleen om een eersteklas, maar decent optreden. Ze vertegenwoordigde mevrouw Rommeswinkel, en niet zichzelf. Wat moest ze doen, tenslotte kende ze reeds 28 jaar niets anders. Rita had geleerd zich met aangename dingen te troosten. In dit opzicht had ze helemaal geen reden tot klagen. Hans-Dieter mengde zich niet in haar zaken. Ze mocht kopen wat ze wilde. Uit ervaring wist ze dat wanneer haar man eenmaal met Andreas, zijn secretaris, sprak, dan kon het lang duren. Vermoedelijk zou hij toch weer aan een of andere conferentie over het internet deelnemen. Rita toonde geen belangstelling voor de moderne techniek, het interesseerde haar niet hoe men met zo een laptop aan een conferentie kon deelnemen. Voor haar was alleen

ontspanning belangrijk. Haar aanvankelijk plan naar de wellness afdeling van het hotel te gaan had ze laten varen. Ze wilde liever genieten van de fascinerende badkamer van haar suite. Rita hield van dit bad. Het beschikte over al het moderne badkamercomfort dat men zich maar wensen kon. Toen ze

het voor de eerste keer bezocht had, was ze er zo enthousiast over dat ze haar eigen bad in hun villa naar dit voorbeeld had laten ombouwen. Alleen de gebruikte kleuren en de kranen waren anders.

Rita betrad de ruimte. Ze werd onmiddellijk omarmd door de warme sfeer van het terracotta. Ze ging naar de badkuip, liet het water lopen en schakelde de kunstmatige waterval in. Rita wist niet hoe dit eigenlijk werkte, maar het water liep over de met kleine kanten uitgeruste wanden rond de badkuip naar beneden en wekte zo de illusie op van een waterval. Degene die een bad nam waande zich op die manier in een tropische lagune. Om de luxe volledig te maken, schakelde Rita de open haard in.

Zo kon ze genieten van het heerlijke water en van het zicht op het knetterende haardvuur. Als muzikale achtergrond had ze gekozen voor passend vogelgekwetter. Natuurlijk waren er ook zachte en warme badmantels voorhanden.

In het kleine kleedkamertje kleedde Rita zich uit en trok een badmantel aan. Langzaam keerde ze terug en wilde de waterkraan dichtdraaien. Tot haar verbazing was dit reeds gebeurd, en in het bad dreven rode rozenblaadjes. Rita keek verbaasd op. Zou Hans-Dieter zijn romantische ziel terug ontdekt hebben? Dat kon ze niet helemaal geloven. Maar wie anders kon hier voor verantwoordelijk zijn?  Nieuwsgierig en geïrriteerd ging ze naar de woonkamer. Zoals verwacht zat haar echtgenoot voor zijn laptop en sprak in het kleine cameraatje. Een romantische stemming ging zeker niet uit van deze man. Rita liet het daarbij. Misschien was er wel zo iets als een sensor die moest verhinderen dat het bad overliep, en een automatische verdeler van rozenblaadjes. Wie weet welke moderne wonderen er nog allemaal te ontdekken zijn?

Rita trok de badmantel uit en bekeek haar naakte lichaam in de spiegel. Hoewel ze ondertussen reeds 53 jaar was, was haar lichaam goed bewaard gebleven. Ze was slank en in goede conditie. De positie van haar man verplichtte er haar toe ernstig aan haar uiterlijk te werken. Maar dat loonde zich, zoals ze ondervond. Rita gleed voorzichtig in het bad. Het was een weldaad hoe het warme water haar lichaam omsloot.  Eerst nu bemerkte ze dat er rozenolie in het water was gegoten. Het geurde er heerlijk naar. Rita sloot haar ogen en ontspande zich. Zo kon men van het leven genieten, zelfs met zo een mopperpot als Hans-Dieter.

Ze dwong alle gedachten naar de achtergrond en concentreerde zich uitsluitend op het vogelgezang, en voelde hoe het water zachtjes begon te borrelen en de betoverende geur van de rozenolie haar zintuigen stimuleerde. Rita voelde zich goed en genoot van het bubbelbad. De zachte beweging van het water voelde aan als strelende handen, die zacht over haar naakte lichaam gleden. Het stroomde over haar hele lijf en scheen perfect te weten hoe het zich om met haar erogene zonen moest bezighouden. Het scheen als een bestendige stroming tussen haar dijen te glijden, over haar gladde buik te strelen en dan bijzondere aandacht aan haar boezem te schenken. Het was aangenaam en opwindend te gelijk.

Het spel van het water wekte haar lang onderdrukte seksuele verlangen.  Veel te lang reeds waren deze lichaamszonen niet meer op deze erotische wijze aangeraakt. Rita was vergeten hoe heerlijk dit kon aanvoelen. Ze gaf zich over aan de illusie dat een onzichtbare minnaar zachtjes met zijn handen over de binnenzijde van haar dijen streelde, en haar met vaardige vingers verwende. Ze hield haar ogen vast gesloten. Ze weigerde naar de realiteit terug te keren. De wens door een potente ridder verwend te worden, was veel te sterk. Haar adem stokte wanneer de intensiteit van de stroming sterker werd. Merkwaardigerwijs scheen het wervelende water zich uitsluitend op haar schaamstreek te concentreren. Duidelijk voelde ze een heftige en bestendige wrijving op haar

clitoris. Deze aanraking deed haar vergeten dat het zich hier slechts handelde om een draaikolk van de whirlpool. Rita gaf zich volledig over aan dit erotische spel. Als in een roes bewoog ze haar bekken heen en weer en liet zich zo verder verwennen. In haar verbeelding streelde ze het gespierde lichaam

van de naakte bagagist. Het was alsof ze zijn harde pik in zich voelde. Hij bereed haar dierlijk tot aan haar orgasme…

Rita schreeuwde onbeheerst toen een ongeremd orgasme de kroon zette op haar imaginaire echtbreuk. Buiten adem en tegen haar zin opende ze haar ogen. Zo iets wild en waanzinnig had ze nog nooit meegemaakt. Ook tijdens de seksueel actieve tijd van hun huwelijk was Hans-Dieter alles andere als een begaafde minnaar  geweest. Een bevrediging zoals die ze juist in bad had beleefd, had ze tijdens de gemeenschappelijke jaren met haar echtgenoot nog niet ervaren.

Pas nu ontdekte Rita dat de whirlpool nog niet geactiveerd was. Geïrriteerd stapte ze uit het bad. Ze wist niet wat ze hier moest van denken. Er moest zeker een rationele verklaring zijn voor dit voorval. Ze trok opnieuw haar badmantel aan. Plots was het alsof ze niet alleen was in de kamer. Het voelde griezelig aan, daarom wilde ze zo snel mogelijk daar vandaan.

Tot haar verbazing zat Hans-Dieter niet meer aan het bureau. Zijn laptop was dichtgeklapt en de telefoonkabel uitgetrokken. Beschuldigend lag het kleine doorschijnend plastic apparaatje op het deksel van de laptop. Zoiets kende Rita niet van haar man. Ze ging naar de slaapkamer en verschrok toen ze de deur opendeed. Hans-Dieter zat in een verleidelijke pose op het bed en bood haar een glas champagne aan. Rita keek hem ontsteld aan. Met zijn vrije hand klopte hij zacht op een plaatsje naast hem op het bed.

“Kom toch hier, mijn schoonheid, ik bijt niet.”

Rita was sprakeloos. Had Hans-Dieter haar daar nu gevraagd met hem in bed te duiken?

“Wees niet zo schuchter. Maak het je gemakkelijk en trek die veel te grote badjas uit. Ik wil naar je kijken en je naakte huid voelen.”

Rita was zo perplex dat ze automatisch gehoorzaamde. Langzaam maakte ze de knoop van haar gordel los, en opende traag haar mantel. Hans-Dieter knorde toen hij de blote bleke huid van zijn vrouw zag glinsteren. Hij wilde meer. Bars beval hij haar de mantel te laten vallen en bij hem in bed te kruipen. Gehoorzaam deed zij dit. Een eigenaardige spanning maakte zich van haar meester.

Hoewel de man, bij wie ze nu in bed lag, er uitzag als haar man, had zij het gevoel dat het om iemand anders ging. Terwijl ze zo verder piekerde goot hij onverwacht de champagne over haar borsten.

Voor ze kon protesteren had Hans-Dieter zich over haar gebogen en begon het edele vocht van haar borsten te likken. Hartstochtelijk zoog hij aan haar tepels en liet zijn tong over haar borsten strelen. Zijn handen dwaalden over haar ganse lichaam.

“O wat ben je gewillig. Dat verraadt mij je vochtig spleetje” fluisterde hij haar in het oor.

Met een tevreden geknor beantwoordde Rita het binnendringen van zijn vingers in haar spleetje. Zijn onverwacht voorspel had haar ontvankelijk gemaakt voor meer. Hans-Dieter legde zich achter haar. Hij dwong haar handig op haar zij. Zij lagen nu dicht tegen mekaar.

“Ik zal jou, geil loeder, behandelen als een jonge merrie.”

Deze woorden waren nog maar pas in haar oor gefluisterd als ze zijn machtig stuk in zich voelde. Eerst langzaam en dan steeds heftiger werden zijn stoten. Rita schreeuwde het uit op het ritme van hun wilde razernij.

“Jij bent zo heerlijk smal. Het is zeker jaren geleden dat je nog op dergelijke wijze verwend geworden bent. Het werd tijd dat de oude zijn pik maar weer eens gebruikt en je eens degelijk onder handen neemt…

Rita was te zeer opgewonden om de merkwaardige woordkeuze van haar man op te merken. Zijn atypisch en eigenaardig geklets prikkelde haar nog meer. De gedachte dat iemand anders met haar vrijde was zo opwindend dat zij zich geen zorgen maakte over de werkelijkheid. Hetgeen hier gebeurde was op zich al surrealistisch genoeg. Feit was dat Hans-Dieter het fantastisch verstond haar te verwennen. Rita schreeuwde en sloeg ongecontroleerd op het deken toen ze door haar orgasme dooreen werd geschud. Tot nu toe had ze zich steeds aan de aanwijzingen van haar man aangepast, of het nu om maatschappelijke of om seksuele ging. Hans-Dieter had steeds beslist hoe alles verliep. Maar ditmaal was hij er in geslaagd haar onderdrukte hartstocht te ontketenen. Rita was een op seks belust dier geworden.

Ze maakte zich los van haar partner en draaide zich naar hem toe. Gefascineerd door zijn gezwollen pik liefkoosde ze hem met haar lippen. Ze kuste en likte aan zijn penis. Hans-Dieter  genoot van deze blowjob en van de eigenzinnigheid van zijn vrouw. Het dreef hem bijna tot waanzin als hij zag hoe diep zij zijn penis in haar warme en vochtige mond kon zuigen. Rita was wild en losgeslagen. Ze leek hem volledig leeg te willen zuigen. Hans-Dieter kon zich niet langer bedwingen en kwam klaar met een luide schreeuw.

“Ik hoop dat uw oponthoud weer volledig tot uw tevredenheid is geweest zij Angela met een vriendelijke glimlach op haar gelaat. Zij was niet de enige aan wie het opgevallen was dat het koppel sedert hun inchecken veranderd was. Beiden straalden een vernieuwde verliefdheid uit. Nadat de heer Rommeswinkel de rekening met zijn kredietkaart had betaald, trok het paar naar de ontbijtzaal. Over hun bagage moest hij zich geen zorgen maken, daarvoor zorgde de uitstekende service van het hotel.

Ze waren nog nauwelijks buiten gehoor- of zichtafstand als de beide medewerksters aan de receptie weer onnozel begonnen te giechelen.

“Ik wed dat ze gisteren bezoek gekregen hebben van de geest van geile Bert!”

Angela sloeg met haar hand op het marmeren blad van de receptie en snauwde hen toe: “Eens en voor altijd, ik duld dit onprofessionele gedrag niet in mijn receptie. Er bestaan geen spoken, en al helemaal geen geest van geile Bert! Als ik nog eens dergelijke domme opmerking hoor dan kunnen jullie je papieren afhalen. Is dat duidelijk?”

Geïntimideerd beaamden beiden dit. Zij wisten dat mevrouw Reinhard een strenge chef was, maar dat ze zo gevoelig zou reageren op het thema van de huisgeest hadden ze niet kunnen denken. Een bedrukte stemming maakte zich van hen meester. Niemand durfde nog te spreken. Geen van beiden waagde het nog Angela op de tenen te trappen. Angela keek naar de klok en besloot de rozensuite te gaan inspecteren. Ze wilde niet riskeren dat dit uithangbord van het hotel niet tijdig klaar zou zijn. Sedert vorige maand had zij twee nieuwe onervaren kamermeisjes aangenomen. Zij deden hun job goed en waren gewetensvol en grondig in hun werk, maar toch wilde Angela niets aan het toeval overlaten.

Als ze de woonkamer betrad moest ze vaststellen dat beide meisjes goed werk geleverd hadden. Alles was proper en de kamer was volledig in orde gebracht. Alles stond op zijn plaats  alle vlakken doorstonden de test met de witte handschoen. Angela kon niets ontdekken dat haar gunstige gezindheid negatief kon beïnvloeden. Tevreden en stil begaf ze zich naar de slaapkamer. De deur was niet volledig dicht en Angela kon moeiteloos door de spleet kijken. Het viel haar tegen dat het bed ogenschijnlijk nog niet opgemaakt was, dat het deken wanordelijk naast het bed hing. Voorzichtig greep ze de klink en opende de deur. Haar adem stokte toen ze bemerkte wat zich hier in deze slaapkamer afspeelde. Ze stond werkelijk sprakeloos. Zwijgend keek ze naar de naakte lichamen van

de twee kamermeisjes die het in wellustige en ondubbelzinnige houdingen met elkaar deden. Ze waren zo in hun liefdesnummertje verdiept, dat ze de indringster helemaal niet bemerkten.

Een van hen lag op haar rug in de kussens en speelde met haar borsten, terwijl haar collega haar ijverig likte. Blijkbaar beviel het de jonge vrouw, want ze hield haar ogen vast gesloten en verlangde zuchtend naar meer. De andere was er volledig op geconcentreerd haar collega met haar tong te verwennen. Dat ze daarbij haar chef haar naakte achterste presenteerde en zo een bijzonder indecente indruk achterliet, daarvan was ze zich helemaal niet bewust.

Angela kookte van woede. Woedend en onbezonnen greep ze naar de plumeau, die achteloos op de grond was geworpen. Ze hield hem omgekeerd vast. De pluimen dienden als handgreep. De rotansteel leek wel een zwaard in haar hand. Angela dacht niet aan eventuele arbeidsrechtelijke gevolgen . Stilletjes sloop ze naar het bed, stelde zich op , haalde uit met de bamboestok en trof met een flinke slag de onopzettelijk aangeboden billen. Onmiddellijk verscheen er een rode streep waar de stok zijn doel had geraakt. Onwillekeurig stopte het slachtoffer haar tongenspel , veerde recht, greep met beide handen naar de pijnlijke plaats en wreef heftig over haar achterste om zo de pijn onder controle te brengen.

Niet alleen zij keek verschrikt in het woedende aangezicht van haar chef. Ook haar collega had nu begrepen dat er iets mis was en staarde nu naar Angela…Beiden waren ze zich bewust van de precaire situatie waarin ze zich bevonden. Het meisje in de kussens greep alert naar een kussen om haar naaktheid een beetje te kunnen bedekken. De situatie van haar collega was minder gelukkig. Nog steeds knielde ze naakt op het bed en wreef wild over haar achterste. Zo een mep had ze in heel haar leven nog niet gekregen. Toch waagde ze het niet zich hier over te beklagen. Ze wist dat ze fout was, en zweeg. In de kamer, die enkele ogenblikken geleden nog in een erotische sfeer was gedompeld, heerste nu een ijskoude stemming. Angela hield de bamboestok nog steeds in de hand. Dit verleende haar verschijning nog een bijkomende intimiderende werking. Beide vrouwen, hoewel ze nog niet al te lang in het hotel werkten, wisten dat Angela alles behalve grappig was. Ze waren er zich van bewust dat ze zich een hoop miserie op de hals gehaald hadden. De situatie was pijnlijk en angstaanjagend genoeg. Toch maakte het feit dat Angela nog geenwoord gesproken had de situatie alleen nog erger.

Angela gunde zichzelf een beetje tijd en trachtte eerst haar buitensporige woede onder controle te brengen. Beiden konden slechts vermoeden wat er nu in hun chef omging. Angela keek naar de

grond en tikte met haar schoenpunt op de bodem. Langzaam verhief ze haar blik en keek de vrouwen vol verachting aan.

“Wat gebeurt hier allemaal? Zo een onbeschaamd gedrag ben ik in mijn hele beroepsloopbaan nog niet tegengekomen. Kleed jullie aan, en binnen een half uur wil ik jullie in mijn kantoor zien. Jullie kunnen jullie papieren afhalen.”

Verschrikt keken beiden elkaar aan. De liggende ondernam een schuchtere bemiddelingspoging. “Alstublieft, mevrouw Reinhard, gooi ons er niet uit” smeekte ze met een devoot stemmetje.

“Ricarda en ik, wij hebben beide deze job erg nodig. Geef ons alstublieft nog een kans. Geef ons extra

werk, of wat dan ook. Wij gaan met alles akkoord, maar alstublieft ontsla ons niet.” Angela ademde merkbaar diep in en uit. Ze kon deze brutaliteit niet vatten.

“Extra werk!” zegde ze met een verachtelijke ondertoon. “Dit is een hotel en geen school. Hier bestaat geen extra werk of nablijven wanneer men ondeugend is geweest. Indien dit een school zou zijn geweest, dan wenste ik dat lijfstraffen nog bestonden. Indien ooit iemand een duchtig pak slaag

verdiend heeft, dan zeker jullie beiden.” Om haar uitspraak nog te onderstrepen liet ze de bamboestok door de lucht suizen. Onwillekeurig krompen beide vrouwen in elkaar, alsof ze reeds door de kracht van de slag geraakt waren. Michaela had reeds aan den lijve kunnen ervaren welke pijn deze ogenschijnlijk kleine bamboestok op de naakte huid van haar kontje kon veroorzaken.

Samenzweerderig keken de jonge vrouwen elkaar aan. Blijkbaar hadden beiden dezelfde ideeën, want ze knikten elkaar instemmend toe. Nu was het opnieuw aan Ricarda om de onderhandelingen te voeren. Voorzichtig probeerde ze de gemeenschappelijke oplossing onder woorden te brengen.

“Mevrouw Reinhard, Michaela en ik zouden er mee instemmen.” Verward keek Angela hen aan. Blijkbaar kon ze niet helemaal volgen.

“Wij beiden zouden er mee instemmen van u een pak slaag te krijgen, indien u het ontslag wilt ongedaan maken.”

Angela kon niet geloven wat hier aan haar werd voorgesteld. Zou zij zich werkelijk met

zo’n  handeltje inlaten? Alle logische gronden spraken tegen zulk een akkoord. Indien hiervan iets publiek zou worden, dan was de reputatie van het hotel om zeep. Nog buiten beschouwing gelaten wat het concern met Angela zou aanvangen, of de vakbond en de arbeidsrechtbank. Al deze gedachten vlogen in een fractie van een seconde door het hoofd van de vrouwelijke manager. Haar inwendige stem zei haar het voorstel af te wijzen.

Maar er scheen zich nog een andere stem in haar hoofd te bevinden. Een markante mannelijke stem, die haar met indringende toon er toe wilde verleiden het voorstel van de kamermeisjes toch aan te nemen. Angela wist niet van waar deze stem of deze gedachten kwamen. Ze schenen plots daar te

zijn en van overal te komen. Het scheen haar alsof de spreker direct achter haar stond en zijn verzoek in haar oor fluisterde. Een aangename huivering voer over haar rug. Angela was geïrriteerd. Ze wist niet wat te doen. Doorgaans was zij een nuchter denkende mens, die emoties ver van zich hield.

Maar de manier waarop deze stem steeds weer op haar insprak maakte haar onzeker. Permanent kon ze dit” Doe het!” horen. Het leek slechts een zachte zucht, maar de spreker gaf zich alle moeite om zo overtuigend mogelijk over te komen. In Angela woedde een innerlijke strijd.

“Akkoord”, hoorde ze zichzelf zeggen” ik ga op jullie voorstel in.”

Op de gezichten van de meisjes weerspiegelden zich te gelijk de opluchting en de schrik voor hun eigen moed. Ze wisten dat ze het juiste voorstel hadden gedaan. Maar ze vreesden ook de krachtige slagen van de bamboestok op hun naakte huid. Vol verwachting keken ze Angela aan. Die had haar oude kalmte herwonnen en stond met opgeheven hoofd voor haar zondaressen, vast besloten hen een lesje te leren dat ze niet snel zouden vergeten.

“Ik zal jullie naakte kontje met deze bamboestok een rammeling bezorgen!” begon ze. Om haar voornemen te onderstrepen liet ze de stok in haar hand op en neer veren. “We beginnen met Ricarda.” Verschrikt keek deze naar haar chef. ” Ga over Michaela’s knie liggen en neem je straf deemoedig in ontvangst. Ik wil geen gejammer horen, of zien hoe je steeds weer naar je achterste grijpt. Ik herinner jullie er aan dat dit voorstel van jullie komt. Ik heb er alleen maar mee ingestemd en bewijs jullie dus een dienst. Verman jullie en klaag niet indien de bestraffing wat harder uitvalt dan jullie hadden gedacht.”

Beiden knikten instemmend. Ricarda maakte zich langzaam los van het kussen en legde zich over de knie van haar vriendin. Michaela hield haar vast en streelde bemoedigend over haar naakte rug. Hoewel ze zich nog enkele minuten geleden op de meest intieme wijze aangeraakt hadden, was deze houding voor beiden toch ongewoon en vreemd. Gefascineerd staarde Michaela naar de zijdeachtig

glanzende huid van haar collega. Haar kontje was smetteloos en toch zou het nu snel met talrijke rode striemen versierd worden. Een innerlijke spanning hield beide vrouwen gevangen. Angela was tevreden. Langzaam liep ze naar het bed en nam een houding aan die het haar mogelijk moest maken het kontje van Ricarda een rammeling te geven. Zonder aarzelen hief ze de bamboestok en

liet hem ogenblikkelijk op de nederig aangeboden billen neersuizen. De impact ging gepaard met een schrille uitroep en het samentrekken van het slanke aarsje. Dapper weerstond de gestrafte verdere slagen. Devoot nam Ricarda de bestraffing in ontvangst. Michaela zag met een mengeling van bewondering en schrik  hoe steeds meer strepen op de vroeger zo bleke huid tevoorschijn kwamen, beseffend dat zij weldra aan de beurt zou zijn.

Na de 50ste slag beval Angela de meisjes de posities te wisselen. Het viel Ricarda moeilijk zich van de schoot van haar vriendin los te maken en het zitten bezorgde haar erg veel pijn. Gehoorzaam nam Michaela nu de opgelegde positie voor de bestraffing in. Ongevraagd legde zij zich over de knie van Ricarda.  Angela verloor geen tijd en verpaste haar op dezelfde aard en wijze de slagen waarom ze gevraagd had. Michaela gedroeg zich eveneens zeer dapper, maar schreeuwde haar pijn toch uit in het kussen. Angela liet zich daardoor echter niet van haar heropvoedende taak afleiden. Onbewogen bedacht ze het naakte kontje met de slagen die het verdiend had.

Ze was zich er van bewust , dat de jonge vrouwen er niet op gerekend hadden dat elk van hen 50 stokslagen op  het blote achterwerk te verduren zouden krijgen. Ze was zich echter ook van bewust van de illegaliteit van deze maatregel, en wilde zich er van verzekeren dat het pak slaag ook wel degelijk als bestraffing zou worden ervaren. En om heel eerlijk te zijn, ze genoot er van deze gelegenheid te baat te nemen. Het bezorgde haar een innerlijke bevrediging de stok steeds opnieuw te laten neersuizen op de naakte huid van de jonge vrouwen. Het fluiten van de bamboestok, het luide kletsen op de billen, het pijnlijk samentrekken van de spieren en het kermen van de bestraften wond haar zo zeer op dat haar slipje doordrenkt was. Vol spijt liet ze de stok zakken als ze de laatste slag had toegediend. Bars beval ze de kamermeisjes hun uniformen weer aan te trekken en te verdwijnen. Dat kwam hen goed uit, want ze hadden nu echt geen zin in werken. Toch verzuimden ze het niet zich bij hun chef te bedanken. Daarna verdwenen zij snel uit de kamer.

Angela keek hen met een duivels lachje na. Haar blik was strak gericht op de met striemen overdekte kontjes. Toen ze eindelijk hoorde dat de deur in het slot viel, wierp ze zich tevreden tussen de kussens op het bed. Tegenover haar medewerksters had zij de strenge, koude chef gespeeld, maar inwendig lag ze helemaal overhoop. Zo vol leven had ze zich sedert lang niet meer gevoeld. Steeds weer zag ze voor haar inwendig oog hoe de beide naakte lijven zich wellustig in de kussens

gewenteld hadden en zich volledig aan elkaar hadden overgegeven. Angela zag zichzelf, hoe ze de meisjes bestrafte, hoe hun vlees trilde onder de heftige slagen. Haar opwinding steeg ten top, ze wilde zichzelf voelen. Ze streelde haar hele lichaam maar vond de stof van haar kleren erg storend. Langzaam opende ze de knopen van haar bloes en begon haar borsten te strelen. Met haar andere hand begon ze haar rok uit te trekken. Angela kleedde zich volledig uit en strekte zich ongegeneerd uit op het bed. Haar bekken wiegde op en neer en met de vingers aan haar spleet stelde ze zich voor door een potente partner geneukt te worden. Angela hield haar ogen gesloten en plots had ze het gevoel niet meer alleen te zijn in de kamer. Helemaal geen onaangenaam gevoel. Ze weigerde haar ogen te openen en in de werkelijkheid terug te keren. De illusie met een vreemde het bed te delen was eenvoudigweg te verleidelijk. Het was alsof onzichtbare, krachtige mannenhanden over haar naakte lichaam streelden. Duidelijk voelde ze de hete kussen waarmee haar zijdeachtige huid overdekt werd. Angela zuchtte luid toen ze de harde pik voelde, die bij haar binnendrong, en die het verstond haar met bekwame stoten naar de top van haar genot voeren. Met luid gekerm kwam Angela klaar.

“Die strenge en koude dames zijn toch steeds de warmbloedigsten” hoorde ze plots een

mannenstem in haar oor murmelen. Angela schrok op en opende onmiddellijk haar ogen. Buiten haar was er niemand in de kamer. Zou het toch kunnen dat de geest van geile Bert bestond?